Vanaf de middeleeuwen bezat iedere stad een schutterij. De schutterij zorgde voor orde en veiligheid binnen de stadsmuren en tevens voor de bewaking en verdediging van de stad. Hierbij moest iedere burger naar vermogen over een wapen beschikken.

In Hasselt was er vanaf de Spaanse tot de Franse tijd (1795) een burgerwacht genaamd "de Krijgsraad". Vanaf 1795 tot 1806 was er een burgermacht die "de Gewapende Burgermacht" werd genoemd. Na 1806 kreeg deze een meer militair karakter.

De stichting Menno van Coehoorn heeft twee kanonnen aan de gemeente Hasselt geschonken. Aangezien er met één kanon nog geschoten kon worden namen een aantal mensen het initiatief om de Stadsschutterij van Hasselt nieuw leven in te blazen.

Nu bestaat de schutterij uit ongeveer 25 personen waaronder: een groep schutters, voetvolk c.q. gevolg, een marketentster, een tamboer, een vaandeldrager, een vuurspuwer en een commandant. De schutterij is in zestiende- en zeventiendeeeuwse kledij gestoken waarbij de schutters zijn voorzien van paalwapens ( pieken en hellebaarden ) en sabels. Verder dragen ze een Morion helm met pluim in de kleuren van de (Hanze) stad Hasselt. De groep beschikt over twee kanonnen, die beide operationeel zijn, een originele bolderkar en materiaal voor een tijdelijk kampement. Het geheel van materieel, schutters en figuranten in prachtige kledij vormt een fraaie groep die een mooi beeld geeft van de tijden van weleer.